هنوز یادم هست .

ازت بدم میاد  - منظورم خودم

دیگه برای با تو بودن ،،،بودنت را با هر کسی باید ببینم بجز خودم..
تا حالا چند قدم به سمت من اومدی؟

شکستی؟؟
 
حالا خرده شیشه هاش رو بردار و با خودت ببر..

روزی روزگاری از سر گذر گاهی می گذشتم ..

چشمانم به او افتاد .. با یکی بود هر دو سر به پایین داشتند .. اختلاطی می کردند..

نمی دانستم چه می گفتند .. گذر کردم

دگر روز او را به یاد داشتم ..

مدتی زیاد گذشت.. او را گاهی از دور می دیدم ..
مدتها گذشت...

بعدها ..

سه تا بودند با هم بودند .. اما یکی می دیدم .. او بود .. وجه تشابه تنها دوتای آنها نوشتاری بود

کمی سعی به کاهش فاصله و سرعت کردم .. گفتنی با هر سه داشتم ... تا ..

جلب و جذب نظرم را از روزی آغاز شد..

در پی او پرسشی کم داشتم تا آن اول شخص غایب مفرد ابتدای جمله(با یکی بود هر دو سر به پایین داشتند) ، را بدانم که بود؟

این پرسش مسبب ، اسباب دیگر و لاجرم افتادن چشم او به من شد..

چندی با او صحبتی نه چندان طولانی از کنار هم داشتیم که روز دگر در پی آن،   نیز شد..

گذشته از آن دو روز به یاد ندارم..

بعدا" ها ..

خیلی نزدیک شدم ..
 اما فاصله ها ، سنگ و لاخهای عاطفه ها.. دیوارهای زمان و مکان ...
نزدیک باز نزدیک ... اما هر چه می آمدم هر جور می آمدم .. او نیز می آمد لیکن
در جهت خلاف – می رفت

به وفور نبود ...آنقدر نبود که چهره اش محو در زمان شد..

می گفت: " اینگونه ام، نباید باشم.."

نبود..

نزدیکتر شدم .. "پس کجایی ؟ ".

- نمی شود.. باید بدانی..

- باشه سعی میکنم بدانم..

بعدا" تر ها...

- چه شد؟ چرا از این در ..
من با تو و آنچه می کردی کاری نداشتم..
اما در این مورد از تو انتظاری دیگر می رفت که حد اکثرش برای من ، و آن حداقلی و چیزی برای من هم نبود..

چه اهمیتی داشت چه ؟با که ؟کجا ؟
اما چرا من نه! این در حالیکه ادعای " تو – حتما" بله " را داشتی...اگر نداشتی انتظاری نبود

کمی بعدا"...

آمدم .. فراموش کردم.. باز آمدم...

کجا می رفتی .. حتما" باید من می آمدم؟!...

یک روز ...نرفتم ...

دگر نیامد...

بعدا" ها 

   ...

 به توان رد شدن دوباره ات شک ندارم..
به ...

شک ندارم

ندارم

 چه دارم ؟

گرد و خاک خاطره

گذشت زمانی طولانی.. گرد و غباری سنگین..بر روی صفحه کلید گفتارم گذاشته..
گفتنی که با فشردن کلیدهایی که ، سالهاست احساس تنهایی با دستانم را به او نشان داده ام .. برای او سخت است..
نمی نویسد..فشار می آورم..فشار را بیشتر میکنم.. صدای شکستن دل کلیدهایی در نوک انگشتانم حس میکنم ..

..نه!   انگار می نویسد..پس می نویسد..

عاقبت تونستم باهاش بنویسم...

--------
زیر خط : چند تا کلیدش ، شکسته.  ..شاید هر چه را که بخوام نتونم بنویسم .

فهمیدم که.. فقط وقتی به من  میرسی ..مشکل میشی

هنوز باور ندارد ..

چگونه یک معادله معلوم را به چند نامعادله چند مجهولی تبدیل میکنی..

باور کن معادله معلوم است :

. من و تو  .

میبینی که مجهول ندارد..

نه مجهول است و نه مجعول ..

باور نداری؟

اگه ندیدم .. خواستی.... پس خواستم.

دیگران نخواستند .. ولی دیدند

نخواستی مال من بشی تا بتونی مال هر کس شی..

باش : هر کجا  ،هر چه را، هر که را، خواستی

نیستم از بهر کسی ، گر فروشد مرا به هر نا کسی

" ما کسایی که به فکرمون هستن رو به گریه می اندازیم. ما گریه می کنیم برای کسایی که به فکرمون نیستن. و ما به فکر کسایی هستیم که هیچوقت برامون گریه نمی کنن. این حقیقت زندگیه. عجیبه ولی حقیقت داره. اگه این رو بفهمی، هیچوقت برای تغییر دیر نیست "

اگه من رو کنار گذاشتی .. من این کار رو نکردم ،به جاش تو را کنارم گذاشتم.
سنگ شده ای ؟ هیچ در تو نبود ؟
یا از اینکه من چیزی نبودم؟ ..
از من تغییر میخواهی ؟ چه را تغییر بدهم ؟ خودم ،باورم..

" هیچوقت دیر نیست " : این را هم درک نمیکنم.

نزدیک بودم.
 
ولی اگر تو بخواهی.. تنها تو

چرا ؟..

- در پی او باش..

- او کیست؟چیست؟

- نیست.

از روزی که تو را دیدم ، دگر خودت را هم ندیدم

ای کاش نمیدیدمت تا باز میدیدمت

بار دگر ،شرح دگر                              تو را آن جای دگر می پنداشتم

اگه گذاشت و رفت.. اگه رفت.. اگه باز هم رفت.. اگه دوباره هم گذاشت و رفت.. اگه بهت نگفت و رفت مثل بار اول رفتنش و هر بار دیگرش..اگه از اون دورها دیدی که میره.. اگه سر راهش بودی..برو کنار تا به اونی که میخواد برسه.. برای بار آخر کمی بدرقه اش کن و بهش بگو  : خدا کنه اونی که خیلی دوستش داری تنهات نذاره.